این حجم ریخته از رویای تو را
جمع نمی کنم
باشد
شاید دیوارهای اتاقم را چنگ بزنند
اهنگت بپیچد
مثل نیلوفرهای باغچه حیاطمان در تهران
مثل پیچ موهایم که همیشه انگشت دستم
را می قاپید
رویایت را جمع نمی کنم

تا در من بی محابا بودنم را هاشور زند
بودنت را طومار کند

این حجم ریخته از رویای تو را
جمع نمی کنم
باشد
شاید دیوارهای اتاقم را چنگ بزنند
اهنگت بپیچد
مثل نیلوفرهای باغچه حیاطمان در تهران
مثل پیچ موهایم که همیشه انگشت دستم
را می قاپید
رویایت را جمع نمی کنم

تا در من بی محابا بودنم را هاشور زند
بودنت را طومار کند

تو مثل یک موسیقی بی کلام هستی

تو مثل یک سختی راه هستی

و من هنوز با انگشت هایم زخمهای جاده را مرتب
و دیوار چین را قیچی میکنم
تو مثل یک زمین پیر ، هستی

عقربه ها بیخود تلاش می کنند

بیخود دور سرم می چرخند

تو مثل یک ساعت زنگ زده زیر مبل هستی

یک نماینده ی ویژه با یک قلب ساعتی

پهباد می شود

و موهای سیاه زن بلوند می گردد

یک جنگ

که معلق می کند لب مرز و لب من را

و دنیا برای ما تلخ تمام می شود

قانون گاهی دیر می رسد این یک بحران ست ما شامل ناهماهنگی بودیم این فضای ابری چند جانبه , مرا تصویب نمی کند فرسایش ، زندگی را اریب و اریب کرد

این حجم ریخته از رویای تو را
جمع نمی کنم
باشد
شاید دیوارهای اتاقم را چنگ بزنند
اهنگت بپیچد
مثل نیلوفرهای باغچه حیاطمان در تهران
مثل پیچ موهایم که همیشه انگشت دستم
را می قاپید
رویایت را جمع نمی کنم

تا در من بی محابا بودنم را هاشور زند
بودنت را طومار کند

تو را بخواب دیدم

با یک شیشه آب نارنج زیر پیراهنت در کلاس

که میخواستی بعدا برایم بیاوری

اما تا سرفه کردی افتاد شکست

کلاس رفت روی هوا

کاش زمان می ایستاد

و سالاد توی کاسه از بی نارنجی نمی مرد

این حجم ریخته از رویای تو را
جمع نمی کنم
باشد
شاید دیوارهای اتاقم را چنگ بزنند
اهنگت بپیچد
مثل نیلوفرهای باغچه حیاطمان در تهران
مثل پیچ موهایم که همیشه انگشت دستم
را می قاپید
رویایت را جمع نمی کنم

تا در من بی محابا بودنم را هاشور زند
بودنت را طومار کند